Zakon to organizacja spotykana w większości religii. Jej członkowie podejmują się przestrzegać zasad danego wyznania i określonej reguły zakonnej. Nieraz składają też określone śluby np. ubóstwa, czystości posłuszeństwa. Często nie mają święceń kapłańskich, dlatego są postrzegani jako stan pośredni między duchownym a świeckim.

Ci mnisi, zakonnicy czy bracia, którzy zostaną wyświęceni w Kościele katolickim nazywani są „ojcami”. Zgromadzenia chrześcijańskie dzielą się na zakony żebrzące (dominikanie, franciszkanie),  mnisze (np. cystersi, benedyktyni, trapiści), kleryckie (pijarzy, jezuici) i rycerskie (templariusze, Krzyżacy,  joannici). Ze względu na płeć członków rozróżnia się zakony męskie i żeńskie.

Członkowie zakonów często mają określony strój – habit odróżniający się od innych krojem, fasonem, kolorem. Do takich wspólnot mogą przystąpić też niekiedy osoby świeckie, które pragną żyć według danej reguły. Składają oni wówczas śluby proste. Świeckim typem zakonu są zgromadzenia wolnomularskie.