PIJARZY

Zakon Kleryków Regularnych Ubogich Matki Bożej Szkół Pobożnych (Ordo Clericorum Regularium Pauperum Matris Dei Scholarum Piarum – SP) powstał w 1597 roku, kiedy to św. Józef Kalasancjusz otworzył pierwszą na świecie powszechną szkołę podstawową. 24 lata później papież Grzegorz XV oficjalnie zatwierdził istnienie zakonu.

Potoczna nazwa „pijarzy” wywodzi się od łacińskiego słowa „pius”, czyli „pobożny” (Scholae Piae – Szkoły Pobożne). Dewiza tych katolickich zakonników brzmi: „Pietas et Litterae” - „Pobożność i Nauka”.

Pijarzy są zakonem czynnym, co oznacza, że ich powołanie wiąże się z apostolstwem i aktywną posługą wiernym. Swoją misję kierują przede wszystkim do dzieci i młodzieży. Prowadzą szkoły niemal wszystkich stopni, świetlice opiekuńcze. Wychowują i pomagają. Poza tym prowadzą działalność wydawniczą, edytorską, rekolekcyjną i duszpasterską.

W Polsce pojawili się w 1642 roku, a w XVII wieku założyli w Warszawie szkołę wyższą Collegium Nobilium.

Obecnie głównymi ośrodkami pijarów są: Warszawa, Kraków, Elbląg, Łowicz, Poznań.

Pijarzy noszą czarne szaty z białą koloratką. Przepasują się pasem.